Minaret (wieża) Meczetu al-Kutubijja (مسجد الكتبية, Meczetu Księgarzy), głównego punktu orientacyjnego Marrakeszu. Jego nazwa pochodzi od sprzedawców rękopisów, którzy rozstawiali w jego pobliżu swoje stoiska.



Motocyklista przejeżdżający przez plac Dżami al-Fana (جامع الفنا, fr. Jemma el-Fna). Motocykle to główny środek transportu wśród wąskich uliczek medyny (starego miasta).



Nastolatkowie grający w piłkę pod meczetem al-Kutubijja.



Budowę meczetu al-Kutubijja rozpoczęto w roku 1147, jednak już w roku 1158 meczet przebudowano, zachowując jedynie minaret. Powodem tego było złe usytuowanie pierwotnego budynku, który nie był skierowany dokładnie w stronę Mekki. Na pierwszym planie widoczne są odsłonięte ślady po pierwotnym meczecie.



Wąskie uliczki medyny.



Stoiska handlowe w wąskich uliczkach medyny.



Tłumy ludzi na Dżami al-Fana, głównym placu targowym Marrakeszu. Choć stragany otwarte są tu przez cały dzień, to jednak na wieczór gromadzi się tutaj najwięcej ludzi.



Bociany na murach Pałacu al-Badi.



Mauzoleum Ahmada al-Mansur (أبو العباس أحمد المنصور ) na terenie Qubur as-sa'adiyyin (قبر السعديين, Grobowców Sadytów), kompleksie grobowców z XVI i XVII wieku, na którym pochowani są członkowie dynastii Sadytów. Po upadku dynastii groby nie zostały zniszczone, ale wejście na teren kompleksu zamurowano. Zostały one ponownie odkryte w roku 1917 przez francuskiego generała Lyautey, który wypatrzył z samolotu nietypowy element topografii miasta i postanowił go zbadać.



Detal architektoniczny Grobowców Sadytów.



Pałac al-Badi (قصر البديع, Pałac Wspaniały), zbudowany w latach 1578 – 1602 przez sułtana Ahmada al-Mansura. Obecnie pałac jest ruiną, jednak w czasach swojej świetności był jednym z najpiękniejszych pałaców tej części świata arabskiego. Na zdjęciu widoczna Kubba al-Chamsinijja (Sala Pięćdziesięciu), w przeszłości będąca reprezentacyjnym pawilonem powitalnym.



Bocian przelatuje nad Pałacem al-Badi.



Ruiny Pałacu al-Badi.



Kot wśród ruin Pałacu al-Badi.



Gniazda bocianów na ruinach Pałacu al-Badi. W tle minaret Meczetu Kazby.



Ogród na terenie Pałacu Bahia (قصر الباهية). Pałac to okazała rezydencja zbudowana w latach 60tych XIX wieku przez Sidi Musę, który zaczynając od niewolnika doszedł aż do funkcji wezyra. Pałac w późniejszych latach rozbudował jego syn, Sidi Ahmad Ibn Musa.



Turyści wygrzewają się na słońcu na dziedzińcu Pałacu Bahia.



Dziedziniec Pałacu Bahia.



Detale architektoniczne Pałacu Bahia.



Motocyklista na placu Dżami al-Fana.



Para staruszków spaceruje po placu Dżami al-Fana.



Tłum gapiów przygląda się sztuczkom prezentowanym przez jednego ze sprzedawców na placu Dżami al-Fana.



Bab Agnau (باب اكناو, Brama Agnau), brama w ciągu murów miejskich zbudowana około roku 1190. Medyna w Marrakeszu otoczona jest aż 19km murów, wiele ich fragmentów pochodzi jeszcze z XII wieku.



Motocyklista z wnukiem przejeżdża obok Bab Agnau.


Ogrody obok Pałacu Królewskiego.



Meczet al-Kutubijja o zachodzie słońca.



Kot siedzi na bagażniku motocykla zaparkowanego w jednej z wąskich uliczek medyny.


Symbol bociana na Dar Bu-I-Ardż (Domie Bocianów). Budynek pierwotnie pełnił funkcję funduku (miejsce postoju dla karawan), później natomiast pełnił funkcję szpitala dla ptaków. Obecnie mieści się tutaj ośrodek kultury.



Bab Dabbagh (Brama Dabbagh), przejście której wymaga pokonania kilku zakrętów. Taka konstrukcja bramy miała ułatwiać obronę przed wrogiem szturmującym miasto.



Stragany w ciasnych uliczkach medyny. Cała medyna pełna jest suków (targowisk), które wyspecjalizowane są w sprzedaży konkretnych wyrobów, np. dywanów, biżuterii, wyrobów skórzanych czy przypraw.



Zaułki Mellahu (ملاح ,מלאח) czyli dawnej dzielnicy żydowskiej. Społeczność żydowska w Marrakeszu była liczna i dochodziła nawet do 16 000 mieszkańców, a w obrębie Mellahu znajdował się kilka synagog. Przez wieki dyskryminowani, w większości wyjechali do Izraela w drugiej połowie XX wieku.


Setki białych nagrobków na cmentarzu żydowskim w Mellahu, którego początki sięgają XVII wieku.



Targ przypraw.



Tradycyjny kobiecy strój beduiński, prezentowany w Muzeum Sztuki Marokańskiej w Pałacu Dar Si Said (دار السي سعيد). Pałac jest mniejszą kopią Pałacu Bahia, i został zbudowany w podobnym czasie przez Si Saida Ibn Musę.



Ptak przesiaduje na zdobionej posadzce na terenie Pałacu Dar Si Said.


Data wykonaniania: Styczeń 2019

Użyty aparat: Canon EOS 760D, obiektyw: 
Canon EF-S 18-135mm